W 2006 roku, Party Poker zorganizowało „Football and Poker Legends Cup”. 16 drużyn z różnych krajów rywalizowało ze sobą w drużynowym turnieju pokera. Zawody odbyły się w Anglii i były transmitowane przez stacje telewizyjne. Każda z drużyn składała się z dwóch pokerzystów oraz jednego profesjonalnego piłkarza.

Składy wszystkich drużyn turnieju Football and Poker Legends Cup: 
Anglia: Dave “Devilfish” Ulliot, Ian Frazer, Alan Ball.

USA: Mixe Sexton, Kenna James, Carlos Bocanegra.

Kanada: Daniel Negreanu, Evelyn Ng, Jason deVos.

Australia: Tony G, Damon Rasheed, Mark Bosnich. 

Irlandia: Andrew Black, Peter Roche, Tony Cascarino.

Rosja: Alex Kuzmin, Olesya Kabbaj, Sergei Baltacha.

Niemcy: Toni Vardjavand, Lothar Landauer, Uli Stein.

Francja: Claude Cohen, Anthony Lellouche, Laurent Charvet. 

Włochy: Michael Greco, Alan Vinson, Wesley Garcia.

Holandia: Marcel Luske, Noah Boeken, Glenn Helder.

Szwecja: Ken Lennaárd, Erik Sagström, Tomas Brolin.

Dania: Gus Hansen, Theo Jorgensen, Kim Christofte. 

Norwegia: Henning Granstad, Torstein Iversen, Espen Baardsen

Irlandia Północna: Conor Tate, Marty Smith, Norman Whiteside.

Walia: Dave Colclough, Iwan Jones, Neville Southall

Szkocja: Tony Chessa, Rory Matthews, Ray Stewart.

Drużyny rozgrywały ze sobą mecze w systemie pucharowym a dyscypliną był Texas Holdem.  Zwycięzca każdego sześcioosobowego turnieju (po trzech z każdej drużyny) razem ze swoimi kolegami awansował do kolejnego etapu.

Ze względu na rodzaj zawodów dodano kilka ciekawych zasad. Jeżeli turniej nie zdołał zakończyć się w ciągu trzech godzin, dodawano jedną godzinę dogrywki. Jeśli po niej w grze nadal brali udział zawodnicy przeciwnych drużyn, rozgrywano ruty karne. Dodatkowo dyrektor główny imprezy „Mad” Marty Wilson miał możliwość dawania zawodnikom żółtych i czerwonych kartek. Jeżeli zawodnik otrzymał żółtą kartkę, połowa jego żetonów przechodziła w ręce drużyny przeciwnej. Po czerwonej odbierano wszystkie.

W pierwszym meczu do pojedynku doszli dwaj piłkarze, w którym  Niemiec Uli Stein zdołał pokonać Anglika Alana Balla. Kolejnymi zespołami, które awansowały do ćwierć finałów były: Szwecja, Irlandia Północna, Holandia, Irlandia, Dania, USA i Australia.

Uli Stein, który był gwiazdą Mistrzostw Świata w 1986 odpadł w ćwierćfinale jako pierwszy. Pomimo tego jego drużyna zdołała awansować dalej, dzięki znakomitej postawie Lothara Landauera. Holandia pokonała Irlandię Płn, Dania Irlandię a USA po wspaniałym pojedynku Mike’a Sextona z Tonym G pokonała Australię.

Lothar Landauer potwierdził swoją klasę pokonując w półfinale Duńczyka Noah Boekena. W finale mieli się zmierzyć z Danią, której bohaterem w meczu przeciwko USA był Theo Jorgensen.

Podobnie jak w 1992 roku w finale Mistrzostw Europy zmierzyły się Dania i Niemcy. Duńczyk Kim Christofte był członkiem słynnej reprezentacji, która zszokowała piłkarski świat sięgając po tytuł Mistrzów Europy w ’92. Niestety w pokera nie szło mu tak dobrze i odpadł z finału jako pierwszy. Jednak gwiazdorzy Gus Hansen i Theo Jorgensen nie mieli problemów z rywalamii i Dania poraz kolejny pokonała Niemcy zapewniając sobie tytuł mistrzów Football and Poker Legends Cup.